عشق من مادرم

سلامی گرم به تمامی کسانی که اشک ریختند وکسی ندید

سلام دوستان ببخشید که یک مدتی آپ نکردم راستش دیگه نمی خواستم آپ کنم. اما هر چی با خودم کلنجار رفتم نتونستم شما رو فراموش کنم و دلم براتون تنگ می شد . خلاصه این بدونید که من شما رو فراموش نکردم. امیدوارم که شما هم من فراموش نکرده باشید  و با نظرات زیبا خود من رو راهنمایی کنید .بگزریم

امروز که داشتم تقویم رو ورق میزدم چشمم خورد به آخر هفته دیدم نوشته ۵شنبه ۱ رمضان آنقدر خوشحال شدم که ماه مبارک رمضان داره شروع میشه و از طرفی هم ناراحت شدم یه سال از بهترین سالای عمرمون به این سرعت گذشت(آخه من ماه رمضان رو مبدا قرار میدم برای خودم) . بچه ها  از قدیم گفتن تو ماه مبارک رمضان هر چی از خدا بخوای بهت میده. البته با نیت پاک جیگر من هم از خدا یک چیزی می خوام امیدوارم بهش برسم .الان بهتون نمی گم اما اگه یک روزی به آرزوم رسیدم .حتما شما رو در جریان کار می زارم.

راستی حتما الان تو دلتون می گین رامین چه حرفی میزنه چشم دیگه ساکت میشم.  در اخر  باید از همه شما تشکر کنم که وقت با ارزشتون  رو در اختیار من گزاشتین و به این وبلاک سر زدین .

راستی ...... شرمنده به خدا این اخرین جمله من هست همه شما دوستان گلم رو  دوست دارم

و......................................................هیچی تا بد عزیزم

سخن داداش رامین ..................

سلام

از بس آپ نکردم خسته شده بودم همش دنبال یک بهنونه می گشتم که آپ کنم چه بهونه بهتر از این که امروز شب ولادت امیرالمومنین علی (ع) است و همینجا دست همه بابا ها رو می بوسم  و به همه دوستان عزیز تبریک عرض می کنم.

از این ها که بگذریم .این روزها خسته ام..........خسته از کارها و فعالیت هام برای رسیدن به رضایت از روح تشنه طراوت.

بگذریم:

جانی نیست تا بنویسم جایی نیست تا گریه کنم .چشمی نیست که بخنده هام دلخوش کند...گر می گیرم میان ماندن و رفتن. قلبی که تو سینه من هست سالهاست که برای کسی نمی تپه برای هیچ کس شاد نمی شه برای هیچ گس نمی سوزه. یک کلبه متروکه. یک آوار  در بازی مرگ خاطراتم.

توی زندون توی یک جایی مثل سیاه چال

می پرسید کدوم زندون؟زندون کدومه؟

زندان من اندازه ابعاد زمین هست. تا بوده همین بوده و تا هست همین هست.

درد ما درد کسی رو نداشتن نیست درد ما درده کسی رو داشته اینو نه فقط من بعضیا می فهمن  و بغض من همینه که بعضیا می فهمن.

اینجا هر چه صداقت زیز سوال است .هر چه عشق ورزی محکوم است> به هر زبانی بگویم تاوان دل شکستن را جبران نمی کند .روزها خوشی زیر دل بعضی ها می زند و نمی دانند که احساس های دیگری غیر از فلسفه باقی و بی خیال هست.

خوب بگذریم:

امروز این جمله خیلی ذهنم رو د گیر کرد خیلی جای سوال بود توش امیدوارم اینو اگه خوندی ساده از

 کنا رش نگذری؟

(پرواز را بخاطر بسپار پرنده مردنی است)

خیلی اذیت شدید ببخشید از این که انقدر وقتتون رو گرفتم مواظب خودتون باشی .

یک خواهش:خیلی خوشال میشم با نظرات وانتقادات خود من رو در این کار یاری کنید 

دوستار شما رامین

همه عزیزانی رو که با نظرهای قشنگشون منو به نوشتن امیدوار کردن ببینم

 امروز داشتم فکر می کردم عکس خودمو بزارم تو وبلاگ

تو این مدت با خیلی از عزیزان آشنا شدم خیلی چیزا ازشون

یاد گرفتم بعضی از دوستها می گن چرا همش از غم عشق

می نویسی ؟ ببنین عشق همش شادی نیست عشق غم

هم داره اشک داره انتظار داره ووووووو................

من عشق رو با غمش دوست دارم . عشقی که بدون زحمت

بدست بیاد فکر نکنم زیاد لذت داشته باشه امیدوارم همه عاشق ها

به عشق خودشون برسن و هیچ تنها و غریبی پیدا نشه

فقط خدا مي داند که چه قدر 

قلب و وجود من به خاطر او در حال ذوب شدن است

چشمان او در حال سوزاندن من مي باشند

به خدا قسم به خدا سوگند که تنها خدا مي داند چه در قلب من وجود دارد

به خدا سوگند که من در او ذوب شدم 

و درياي چشمانش من را غرق کرد
قلبم را به او بخشيدم 

بدون اينکه بدانم چرا و چگونه

مگر عشق چه چيزي مي باشد  

يک نگاه از چشمان او

يک نوازش از دستان او 

و اينکه قلبي وجود داشته باشد که هميشه به او فکر کني

                                                                                      کاش می دونستی.....

سلام دوستاي خوبم ممنون که با ارسال مطالب زیباتون منو مثل همیشه تنها

 نزاشتید .جا داره همینجا  فرا رسیدن روز ولادت حضرت فاطمه (س)  و روز مادر رو به همه ی دوستان گلم و مادرهای ایران زمین تبریک عرض می کنم.

و جا داره همینجا  دست مادر عزیزم رو بخاطر زحماتی که برام کشیده ببوسم.

از طرف دوست گلم مهسا

مادر، اي لطيف ترين گل بوستان هستي، اي باغبان هستي من، گاهِ روييدنم باران مهرباني بودي که به آرامي سيرابم کند. گاهِ پروريدنم آغوشي گرم که بالنده ام سازد. گاهِ بيماري ام، طبيبي بودي که دردم را مي شناسد و درمانم مي کند. گاهِ تعليمم، معلمي خستگي ناپذير و سخت کوش که حرف به حرف دانايي را در گوشم زمزمه مي کند.
گاهِ ترديدم، رهنمايي راه آشنا که راه از بيراهه نشانم دهد. مادر تو شگفتي خلقتي، تو لبريز از عظمتي؛ تو را سپاس مي گويم و مي ستايمت.

از طرف دوست گلم شاپرک

 در حرير لطيف مهر ،خواهم پيچيد كلمه اي را كه دوست دارم با دو دست قلبم تقديمت ميكنم و شاخه گل سپيد احساسم را بر آن خواهم نهاد تا چشمان زيبايت،از ديدن آن محسور گردد آنگاه كه بهترين هديه هستي را دريافت خواهم كرد
بگذار تا سخن دل را به زبان برانم ،هر چند بي ميل است به آمدن اما به جبر مهر،سخن را به درگاه دهان مي كشانم و بر زبان مينشانم و تقديمت ميكنم اين كلمه ي جادويي را
آري!تقديم تو باد واژه عشق كه ناب ترين و زلال ترين احساسات در آغوش لغوي او آرميده است
و به تو خواهم گفت جمله اي را كه تكرار آن ناقوس هزاران شادي را در معبد قلبم به صدا در مي آورد و طنين دل انگيز آن قلبم را به تپش وا ميدارد به تو خواهم گفت جمله اي را كه چون صندوقچه اي تمام شور و احساسم را در خود نهفته است
آري به تو خواهم گفت...
مــــهـــربــانـم ، مــادرم،دوســتــت دارم
 از طرف دوست گلم باران

آهسته باز از بغل پله ها گذشت
در فكر آش و سبزي بيمار خويش بود
اما گرفته دورو برش هاله اي سياه
او مرده است و باز پرستار حال ماست
در زندگي ما همه جا وول مي خورد
هر كنج خانه صحنه يي از داستان اوست
در ختم خويش هم به سر كار خويش بود
بيچاره مادرم
هر روز مي گذشت از اين زير پله ها
آهسته تا به هم نزند خواب ناز من
امروز هم گذشت
در باز و بسته شد
با پشت خم از اين بغل كوچه مي رود
چادر نماز فلفلي انداخته به سر
كفش چروك خورده و جوراب وصله دار
او فكر بچه هاست
هرجا شده هويج هم امروز مي خرد
بيچاره پيرزن

از طرف دوست گلم امید

 من منم . من یک زنم . آزادگی پیراهنم
عشوه از پا تا سرم . لیکن ز سنگم . آهنم
من منم . من مادرم . دوستم . رفیقم . همسرم
شیره جانت ز من . چادر مینداز بر سرم
تاب گیسویم سرابی بیش نیست
نقش بیهوده بر آبی بیش نیست
این لب لعل و حدیث چشم مست
بر لب مست خرابی بیش نیست
وصف ابروی کمان و تیر مژگان سیاه
حربه و افزار جنگ شعر نابی بیش نیست
من منم . من یک زنم . عطر هوس دارد تنم
نطفه هستی درم . از جان و از دل میتنم
روبهک من شیرزنم . خاموش تو . من روشنم
با سلاح دین دگر آتش مزن بر خرمنم
تا بدانی چیست جان و جوهرم
دستی انداز و تو دریاب گوهرم
نیمه تنها . مرا از خود بدان
من برابر با تو . جنس دیگرم
بال و پر بگشا که اندر راه عشق
بال پرواز گر تویی من شهپرم
من منم . من یک زنم . آزادگی پیراهنم
عشوه از پا تا سرم . لیکن ز سنگم . آهنم
من منم . من مادرم . دوستم . رفیقم . همسرم

از طرف دوست گلم افشین

 مادرم
گوهر یکدانه دریای دلم
ای وجودت همه مهـــــــــــــــــر
ای که نام تو بود معنی عشق و ایثار
دوستت دارم من
تو بمان تا به ابد همدم من
ای نفس های تو از جنس دعا
دوستت دارم من

 از طرف دوست گلم آهو

یا رسول الله پرستویت کجاست آن گل صد برگ خوش بویت کجاست هرچه باشد من
نمک پرورده امدل به عشق فاطمه خوش کرده ام حج من بی فاطمه بیحاصل است فاطمه حلال صدها مشکل است من طواف سنگ کردم دل کجاست راه پیموده م پس منزل کجاست کعبه بی فاطمه مشت گل است قبر زهرا کعبه اهل دل است

از طرف دوست گلم پرستو

 فاطمه یعنی سرا پا بندگی
فاطمه یعنی عفاف .تابندگی
فاطمه یعنی که دستت بوسه گاه
فاطمه یعنی نمازهر پگاه
فاطمه یعنی زخم دست و اسیاب
فاطمه یعنی بوی طوبی و گلاب
فاطمه یعنی دری سوی خدا
فاطمه یعنی مناجات شبا
فاطمه یعنی سینه ی پنهان دوست
فاطمه یعنی علی..هر جا که اوست
فاطمه یعنی فدک از ان او
فاطمه یعنی نبی را وارث او
فاطمه یعنی علی را یاورم
فاطمه یعنی ز حوران هم سرم

از طرف دوست گلم نغمه

در نگاهش کوهی از الماس بود
هر کلامش یک سبد احساس بود
رفت مادر یک شب تاریک و سرد
یادگارش شاخه ای از یاس بود

(ن)......... ، نمیدونم به من فکر میکنی یا از یادم برده ای، ولی نه تو باوفایی، توبه تمام معنا احساسی ، نگهبان جون عاشقم باش و منو از یادت نبر، نگهبان دل تمام عاشقا باش ....

میدونم دلتنگی و غمگین، چون منم مثل توام، تا بیای هزاران راه فاصله است ، کاش فاصله هارو برداریم، خیلی دیره (ن)........ ، خیلی دیر، بدون هرجا باشی عزیزمی و تا هستی و تادنیایی هست بیادتم،ومیگم دوستت دارم.......

(ن)................................؟؟؟؟؟؟

كاش مي شد اشك را تهديد كرد/ مدت لبخند را تمديد كرد/ كاش مي شد در ميان لحظه ها/ لحظه هاي دوری را نزديك كرد

و اما شما دوستای خوبم از همتون ممنونم که با نظرها وانتقادات خوبتون من رو مورد لطف خودقرار دادیدبرای همه شما سعادت و خوشختی رو آرزومندم در ضمن یکی از دوستان عزیزم که از من خواسته بود که رنگ نوشته ها رو عو ض کنم .اطاعت قربان

(ن)..................................

      کنار آشنایی تو آشیانه میکنم..........

           فضای آشیانه را پر از ترانه میکنم..........

                کسی سوال میکند برای چه زنده ای...........

                         ومن برای زندگی ترا بهانه میکنم.............

به امید روز دیدار

هراسی ندارم...
نه از سپردن ثانيه ها...
و نه از گم شدن در اين تاريکی...
دلخوشی هايم چه شد پس خدايا ؟
به سکون می گريزم شايد...
خود را در من بيابم
آری اين هنوز منم...
اما خالی...
از لابه لای پلکهايم ميبينم که باد ...
سايه های مبهمی را به تاريکی می کشاند
ستاره ها ... نا پيدا در دامان شب
به سوگ نشسته اند انگار...
آری اين هنوز منم...
هنوز خالی...
خيره به امتداد راهی
که به پستی گرفتار است
و به باد غارتگر دچار...
اينبار از گوشه ی چشم عبور سايه ها را می بينم
و به ردپایشان می انديشم
(مبادا سايه ها تکرار دلخوشی هايم بودند؟!)
لحظه ای درنگ...
و صدای فرياد تقصير
که بی گناهی را محکوم می کند
به سکوت
بايد باز بيانديشم............

     

مرا دوست داری

              گفتی اندازه یک برگ....          

گفتم چقدر...           گفتی اندازه یک درخت..

گفتم کم نیست ...          گفتی اندازه جنگل...

گفتم  کم نیست ...         گفتی اندازه زمین....

گفتم  کم نیست....          گفتی اندازه ستاره...

گفتم  کم نیست...          گفتی اندازه خورشید...

گفتم کم نیست...            گفتی به  اندازه  تو...

گفتم میدونی من چقدرم ....گفتی نه..!!

گفتم اندازه یک قطره بارون....

داداشی تولدت مبارک

علی

همچنان تنهای تنها بر بی کران هستی

              همچنان   خسته از  گذر روزها   تکرار شبها

  نه امیدی نه صدایی نه قصه ناشناسی نه سیمای تابناکی

         همچنان گستاخ تر از دیروزبا لبخندی ایستاده ام

          شاید شایدانتظار در پی  این همه خاموشی

                          به صبح سپید بدل گردد

                              با صدای تو

                                         تورا در خود

                                               تکرار می کنم

                                                     تا شاید پیچک دل

                                                            روح روئیدن با تو را

                                                                              باور کند